نوعی پانسمان برای درمان زخم های داخل روده

چکیده:

در صورتی که جایی از  بدن شما دچار خراش گردد، از پانسمان برای درمان قسمت آسیب‌ دیده استفاده می‌کنید، اما اگر این زخم در داخل روده شما ایجاد شود، چه؟ آیا می‎شود از چیزی شبیه پانسمان برای زخم های داخلی نیز استفاده کرد.

زخم های جلدی مانند بریدگی روی پوست یا خراشیدگی پوست اغلب به راحتی با یک باند ساده  برای محافظت از آنها و تسهیل بهبود آنها پوشانده می شود. اما اگر زخمی در سطوح داخلی مانند سطح روده که با لایه مخاطی پوشانده شده ، قرار داشته باشد، چه باید کرد؟ مواد پانسمان و بانداژ  برای بهبود این گونه زخم ها بی اثر هستند زیرا مخاط جلوی به آنها را می گیرد و به سرعت آنها را از محل زخم دور می کند.

اکنون محققان پژوهشگاه مهندسی بیولوژیک هاروارد و دانشکده مهندسی و علوم کاربردی جان  پالسون (SEAS) راه حل این مشکل را در قالب هیدروژل های پروبیوتیکی ساخته شده از نانو الیاف موکوئیدی و تولید شده توسط یک باکتری روده طبیعی یافته اند. . این هیدروژل ها را می توان به راحتی از باکتری روده هر فرد تولید کرد و به عنوان “ژل های زنده” که خود باعث ترمیم طولانی تر زندگی می شوند و یا “ژل های فاقد سلول” با عمر طولانی تر به سطوح روده از طریق سرنگ ، تزریق و از تکنیک های آندوسکوپی استفاده می شود تا مهر و موم شود.

دانشمندان دانشگاه هاروارد توانستند با بهره گرفتن از باکتری‌های موجود در داخل روده هر فرد، یک ژل مایع جهت التیام زخم‌های روده آن فرد تولید کنند.

موقعی‌ که محققان می‌خواهند صدمات روده‌ای را درمان کنند، از پانسمان و یا باند استفاده نمی‌کنند. زیرا این مواد به دیواره لغزنده روده نمی‌چسبند. حال، تیمی از محققان دانشگاه هاروارد راه‌حلی برای این مشکل پیدا کرده‌اند و از باکتری‌های خود بدن کمک گرفته‌اند. این محققان از نانوفیبرهایی که می‌توانند به دیواره روده بچسبند، یک هیدروژل ساخته‌اند. هیدروژل مذکور از طریق مهندسی باکتری «اشریشیا کلی» – E. coli – ساخته شده است. این باکتری به طور طبیعی در دستگاه گوارش ما زندگی می‌کند.

نکته قابل توجه این پژوهش این است که محققان از نسخه غیربیماری‌زای باسیل اشریشیا کلی (نوعی باسیل گرم منفی از خانواده انتروباکتریاسه‌ است که بطور شایع در روده جانوران خونگرم وجود دارد) استفاده کرده‌اند که فرد را بیمار نمی‌کند و در واقع به سالم‌سازی روده‌ها هم کمک می‌کند. باکتری‌های مهندسی شده می‌توانند در آزمایشگاه رشد کنند و سپس به یک سرنگ و یا اسپری اضافه شوند تا برای ترمیم زخم‌های روده به کار گرفته شوند و کار درمانی خود را آغاز کنند.

البته باید گفت ضخامت این هیدروژل شبیه به ضخامت مخاط طبیعی تولید شده توسط روده‌ها است.

«انا دوارج تاته» یکی از محققان پروژه عملکرد هیدروژل را همانند فرآیند خود ترمیمی زخم‌ها توسط بدن دانست.

به طور طبیعی، سلول‌ها در قالب بیوفیلم به هم می‌چسبند و از ترمیم یک زخم جلوگیری می‌کنند. ولی فرآیند مهندسی شده توسط محققان دانشگاه هاروارد دقیقا عکس این فرآیند را انجام می‌دهد و به زخم‌ها کمک می‌کند که ترمیم شوند. نتیجه کار هم تولید نوعی بانداژ پاششی برای روده‌ها شده است.

این ژل می‌تواند در شرایط سخت معده و روده هم زنده بماند. زیرا خاصیت اسیدی بالای آن باعث می‌شود ژل به به روده کوچک برسد و یک تا پنج روز را در آنجا سپری کند و کار ترمیمی خود را انجام دهد. در حال حاضر این فرآیند تنها روی حیوان‌ها آزمایش شده است.